افسانه عشق وجنون

صفحه اصلی فروشگاه انجمن ها نقشه ها تبلیغات اعضا گالری کلیپ ها ارتباط با ما

رتبه: 1603

درباره من

يوسف شهماري

ليسانس مكانيك.شاغل در شركت مترو تهران
بااينكه الان ساكن تهرانم ولي ارزو دارم بازهم به روستامون برگردم چون عاشق طبيعت وساكتي روستام وعاشق تمام اذري زبانهايم وبه ترك بودنم افتخار ميكنم همه اعضاي سايت دوستتان دارم.
yosefshahmary@yahoo.com

طرفداران مطلب

یوسف شهماری (yosefs )

درج شده در تاریخ ۹۰/۰۲/۳۰ ساعت 16:04 بازدید: 225 نفر

روزی همه فضابل و تباهی ها دور هم جمع شدند خسته تر و کسل تر از همیشه.

ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت: بیایید یک بازی بکنیم؛.

مثلا" قایم باشک؛ همه از این پیشنهاد شاد شدند

دیوانگی فورا" فریاد زد من چشم می گذارم من چشم می گذارم.

و از آنجایی که هیچ کس نمی خواست به دنبال دیوانگی برود همه قبول کردند او چشم بگذارد و به دنبال آنها بگردد.

دیوانگی جلوی درختی رفت و چشمهایش را بست و شروع کرد به شمردن ....یک...دو...سه...چهار...

همه رفتند تا جایی پنهان شوند؛

لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد؛

خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد؛

اصالت در میان ابرها مخفی گشت؛

هوس به مرکز زمین رفت؛

دروغ گفت زیر سنگی می روم اما به ته دریا رفت؛

طمع داخل کیسه ای که دوخته بود مخفی شد.

و دیوانگی مشغول شمردن بود. هفتاد و نه...هشتاد...هشتاد و یک...

همه پنهان شده بودند به جز عشق که همواره مردد بود و نمیتوانست تصمیم بگیرد. و جای تعجب هم نیست چون همه می دانیم پنهان کردن عشق مشکل است.

در همین حال دیوانگی به پایان شمارش می رسید.

نود و ینج ...نود و شش...نود و هفت... هنگامیکه دیوانگی به صد رسید, عشق پرید و در بوته گل رز پنهان شد.

دیوانگی فریاد زد دارم میام دارم میام.

اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود؛ زیراتنبلی، تنبلی اش آمده بود جایی پنهان شود و لطافت را یافت که به شاخ ماه آویزان بود.

دروغ ته چاه؛ هوس در مرکز زمین؛ یکی یکی همه را پیدا کرد جز عشق.

او از یافتن عشق ناامید شده بود.

حسادت در گوشهایش زمزمه کرد؛ تو فقط باید عشق را پیدا کنی و او پشت بوته گل رز است.

دیوانگی شاخه چنگک مانندی را از درخت کند و با شدت و هیجان زیاد ان را در بوته گل رز فرو کرد. و دوباره، تا با صدای ناله ای متوقف شد .

عشق از پشت بوته بیرون آمد با دستهایش صورت خود را پوشانده بود و از میان انگشتانش قطرات خون بیرون می زد.

شاخه ها به چشمان عشق فرو رفته بودند و او نمی توانست جایی را ببیند.

او کور شده بود.

دیوانگی گفت « من چه کردم؛ من چه کردم؛ چگونه می تواتم تو را درمان کنم.»

عشق یاسخ داد: تو نمی توانی مرا درمان کنی، اما اگر می خواهی کاری بکنی؛ راهنمای من شو.»

و اینگونه شد که از آن روز به بعد عشق کور است و دیوانگی همواره در کنار اوست.

	D_M(1361 )	۹۰/۰۲/۳۱ - 18:31
	mer30 jaleb bood @};-=Dchox=Dchox=Dchox=Dchox

	علیرضا قهرمانی(delo )	۹۰/۰۳/۰۲ - 17:23
	@};-

	میلاد حیدری(mili )	۹۰/۰۳/۰۵ - 16:39
	@};-@};-@};-@};-@};-

	خیراله گروسی(garoosi )	۹۰/۰۳/۰۷ - 18:37
	جالب بود . ممنون@};-

	ابربهاری(sarkesh )	۹۰/۰۵/۰۸ - 10:49
	ساقولللللل

	فرید میرزائی(qweasd )	۹۰/۰۸/۰۴ - 13:41
	جالب و زیبا بود مرسی@};-

لوگین شوید تا بتوانید نظر درج کنید. اگر ثبت نام نکرده اید. ثبت نام کنید تا بتوانید لوگین شوید و علاوه بر آن شما نیز بتوانید مطالب خودتان را در سایت قرار دهید.

اپیلاسیون (خانم خانما)

ماه رجب و رغایب

چگونگی درج آگهی در سایت و قسمت تبلیغات

سریع ترین اینترنت هوشمند میانه

انجمن های مستقل
	مهدی چهره
	پرورش قارچ هاشم
	ترگل
	مهندس بیرامی
	انجمن اعضای ویژه
ایجاد انجمن مستقل